مسئو لیت اجتماعی معلمان

سقراط در اندرز خودمی گوید :"خودرا بشناس وبه خود اعتراف کن که کم می دانی " بهترین ، آ گاه ترین خردمند ترین افراد و خردمندترین افراد  بایستی رهبری جامعه خود را به عهده بگیرند . ما همه نمی توانیم ، در مسئو لیت اجتما عی تصمیم گیر باشیم . ولی می توانیم بر عملکرد مسئولین نظارت داشته باشیم . و نقش یک هیات منصفه را بازی کنیم . سئوال این است ، که در حوزه صنفی چه کسی می تواند مسئولیت صنفی را  بپذیرد ، و چه کسانی می توانند نمایندگی صنفی را عهده دارشوند.   .

مسئو لیت اجتماعی معلمان

سقراط در اندرز خودمی گوید :"خودرا بشناس وبه خود اعتراف کن که کم می دانی " بهترین ، آ گاه ترین خردمند ترین افراد و خردمندترین افراد  بایستی رهبری جامعه خود را به عهده بگیرند . ما همه نمی توانیم ، در مسئو لیت اجتما عی تصمیم گیر باشیم . ولی می توانیم بر عملکرد مسئولین نظارت داشته باشیم . و نقش یک هیات منصفه را بازی کنیم . سئوال این است ، که در حوزه صنفی چه کسی می تواند مسئولیت صنفی را  بپذیرد ، و چه کسانی می توانند نمایندگی صنفی را عهده دارشوند.   .

1-اولین مسئولیت اجتماعی معلمان آ گاهی بخشی صنفی است. که موجب گسترش فرهنگ نظارت و پاسخ گویی می شود . هم چنیین  سبب تقویت معلمان و دخالت خرد جمعی آنان در تصمیمیم گیری کلان آموزش و پرورش واصلاح ساختا ر بیمار آن می گردد. آموزش و پرورش انسان ساز ، آینده ی کشور را تضمین می کند . این مهم جز از راه گردن نهادن به نظارت قانونی و دقیق و پاسخگویی شفاف ممکن نخواهد شد .متاسفانه  در سال های اخیر برخی از مسئولین نگرش منفی نسبت به فعالیت صنفی دارند و مشکلات اقتصادی و اجتماعی بر سر راه فعا لیت صنفی ایجاد می کنند

زیرا خود را فراتر از نظارت وقانون می دانند . در صورتی که با تفاهم و همدلی ، بحث و گفتگو و ایجاد اعتماد در فعا لان صنفی می توان راهبرد مناسبی راپیدا کرد .

2- بیان حقیقت -  مسئولیت فعال صنفی این است  که حقایق را  به طور واقعی  و عینی به اطلاع معلمان برساند .

بیان حقیقت شجاعانه زمینه دروغ و سو ء استفاده برخی  مسئولا ن را از بین خواهد برد . باز گو نکردن حقایق موجب بدبینی می شود . بد بینی زیر بنای بسیاری از مفاسد اجتماعی و فرهنگی است بیان حقیقت توسط معلمان ترس و اضطراب را در میان آنان کاهش می دهد . بزرگان تعلیم وتربیت الگورفتار فرد یا جامعه را  برای اصلاح رفتار فرد یا جامعه موثرمی دانند . بزرگترین مشکل و در گیری جامعه عدم  به مسئولیت اجتماعی است. تئوری و عمل باید هماهنگ باشند هیچ یک به تنهایی راه گشا نیستند.

معلمان از تبعیض و عدم امنیت شغلی رنج می برند، در حالی که اگر با پیوستن به تشکل های صنفی نقش خود را به مسئولیت اجتماعی ایفا کنند و در ازتباط دائم با واقعیت های اجتماعی باشند حرکت صنفی به شکل جریان مستمری از دگرگون سازی و خلاقیت بروز می کند  و سر انجام  با حمایت همه جانبه از تشکل های صنفی فرهنگیان اهداف صنفی محقق می شود. از بین موجودات عا لم ، فقط انسان است  که می تواند تصمیمم بگیرد و برای خود و فعالیت ها یش خود هدفی  داشته باشد . با اندیشه و تفکر خطر را درک کند وبرای رفع آن  راه هایی بیابد . معلمان به عنوان سکان داران کشتی فرهنگ و تربیت جامعه با شناخت ابعاد تاریخی و عینی , مشکلات صنفی را می توانند  آشکار سازند و با درک نقادانه خود سدها را در هم شکنند . و فضایی از امید و رشد را گسترش  دهند . معلمان مسئول ،  و اهل عمل و نماد عینی مفاهیم عقیده ، ارزش و امید، شکست و پیروزی هستند . معلمان مسئول می کوشند که از واقعیت ها پرده بر دارند .  ونقا ب افسانه شدن را کنار بزنند .

معلمان مسئول امور صنفی را با دریافت برنامه ی کلی آن از فعالان صنفی انجام می دهند و سطح آگاهی صنفی خودر ا بالا می برند . تا توانایی های نهفته ی خود را پیدا کنند و حرکت صنفی را در جهت وحدت وبرای رسیدن به اهداف صنفی پیگیری نمایند . ایشان نیک می دانند تا زمانی که با هم یک پارچه و منسجم نباشند ، به آسانی دست خوش فریفتگی و زد و بند می شوند و در نتیجه حرکت صنغی شکست می خورد. وحدت صنفی معلمان را قادر می سازد که ضعف های خود را به نیروی مثبت تبدیل کنند سکوت و سکون در حرکت صنفی معنایی جز حفظ نابسامانی ها و مشکلات ندارد .

از آن جا ئی که تشکل های صنفی معلمان ، امتحان خود را در جلب اعتماد معلمان کشور با تحمل هزینه های مادی و معنوی پس داده اند ؛متاسفانه سناریویی در حال اجرا است تا با وارد نمودن برخی فعالان صنفی یا نفوذ عناصر دولت ساز در جریانات سیاسی مانع رشد و بالندگی تشکل ها شوند و حتی با تشکل هایی دولت ساز سد دیگری بر سر راه معلمان قرار دهند . پس فعالان صنفی و معلمان به فنون مختلف صنفی آشنا شوند و بدانند شیو ه های مذ کور ابزاری برای تحقق نیافتن اهداف صنفی و نا امید کردن معلمان است.

پیشنهاد می گردد :معلمان حول محور صنفی متحد شوند و با آگاهی از سیاست هایی که خواهان نا بودی تشکل های صنفی فرهنگیان می باشند مانع اجرای برنامه های آنها شوند  تا اهداف صنفی محقق گردد

                        ثریا دارابی عضو کانون صنفی معلمان تهران